حرفو ول کن ..

آری سهراب ! توراست میگویی!آسمان مال من است...پنجره . . . عشق . . . زمین . . . دوست . . . هوا . . .مال من است!اماسهراب تو قضاوت کن ...بردل سنگ زمین،جای من است؟من نمیدانم چرااین مردم، دانه های دلشان پیدا نیست؟!تو کجایی سهراب . . . آب راگل کردند!چشمها را بستند . . . و چه بادل کردند!صبرکن ای سهراب . . . گفته بودی قایقی خواهم ساخت خواهم انداخت به آب . . .دور خواهم شد از این خاک غریب . . .قایقت جادارد؟م...

ادامه مطلب